​Houston, mamy szczeniaka. 100 rad, jak ogarnąć małego kosmitę w ziemskich warunkach. E-book

Houston, mamy szczeniaka

100 rad, jak ogarnąć małego kosmitę w ziemskich warunkach

Autor: Magdalena Marciniak
Format: e-book (PDF)
Liczba stron: 241 stron
Wydanie: I, 2026
ISBN: 978-83-977272-5-0

„Houston, mamy szczeniaka” to kompleksowy, ale lekki w formie poradnik dla opiekunów szczeniąt, którzy chcą zrozumieć, co naprawdę dzieje się w głowie i ciele młodego psa — bez presji, bez treserskich mitów i bez obiecywania cudów w 7 dni.

To książka dla ludzi, którzy:

• właśnie przyjęli do domu szczeniaka i czują, że „nikt ich na to nie przygotował”
• są zmęczeni sprzecznymi poradami z Internetu
• chcą budować relację opartą na bezpieczeństwie, a nie kontroli
• potrzebują jednocześnie wiedzy, wsparcia i… poczucia humoru

Szczeniak w tej książce nie jest „problemem do naprawy”.
Jest małym kosmitą, który próbuje ogarnąć nową planetę, a Ty jesteś jego bazą bezpieczeństwa.

✔ 241 stron konkretnej treści – bez lania wody, za to z ogromną ilością praktycznych przykładów
✔ 100 realnych, życiowych rad, które obejmują pierwsze dni, tygodnie i miesiące życia ze szczeniakiem
✔ humorystyczna, kosmiczna narracja, która pozwala złapać dystans i… przetrwać trudne momenty
✔ oparcie o aktualną wiedzę behawioralną i neurobiologiczną (bez medycznego żargonu)
✔ normalizacja trudnych emocji opiekuna – zmęczenia, frustracji, zwątpienia
✔ nacisk na regulację emocji, bezpieczeństwo i relację, a nie „idealne zachowanie”

E-book jest podzielony na logiczne bloki tematyczne, prowadzące Cię krok po kroku przez pierwsze etapy życia ze szczeniakiem:

Planeta Przygotowań

Czyli wszystko to, co warto wiedzieć zanim szczeniak przekroczy próg domu:

• jak przygotować przestrzeń, żeby nie żyć w trybie gaszenia pożarów
• dlaczego środowisko ma większe znaczenie niż „komendy”
• jak stworzyć bazę bezpieczeństwa i miejsca odpoczynku
• jak nie przeciążyć szczeniaka bodźcami już na starcie

Planeta Lądowania

Pierwsze 72 godziny po przyjeździe:

• dlaczego aklimatyzacja jest ważniejsza niż „socjalizacja na bogato”
• jak wygląda pierwsza noc i czemu bywa trudna
• kiedy być blisko, a kiedy dać przestrzeń
• jak reagować na piszczenie, szczekanie i niepokój bez paniki

Układ nerwowy małego kosmity

• dlaczego zmęczony szczeniak często nie potrafi się wyciszyć
• czym naprawdę jest nadpobudliwość u młodego psa
• jak rutyna i przewidywalność wpływają na bezpieczeństwo emocjonalne

Codzienność bez presji

• nauka czystości bez karania i frustracji
• gryzienie, niszczenie, eksploracja — co jest normą rozwojową
• jak reagować, żeby nie utrwalać trudnych zachowań
• dlaczego „nic się dziś nie wydarzyło” bywa ogromnym sukcesem

To nie jest suchy poradnik.
To książka, która mówi ludzkim językiem, z humorem, metaforami i ogromną empatią.

Są momenty śmiechu.
Są momenty: „to dokładnie o mnie”.
Są momenty ulgi, że nie jesteś jedyną osobą, która ma wrażenie, że chwilami sobie nie radzi.

Dla kogo jest ten e-book?

✔ dla opiekunów szczeniąt od ok. 8 tygodnia życia
✔ dla osób planujących przyjęcie psa do domu
✔ dla ludzi wrażliwych, którzy chcą rozumieć, a nie „łamać”
✔ dla tych, którzy chcą spokojnie przejść przez pierwsze miesiące

❌ nie dla osób szukających szybkich trików i „posłuszeństwa w 3 dni”

Dlaczego warto?

Bo pierwsze miesiące ze szczeniakiem zostają na lata.
Bo relacja nie jest projektem do odhaczenia.
Bo spokój, bezpieczeństwo i zaufanie buduje się małymi krokami.

„Houston, mamy szczeniaka” to książka, która:

• uspokaja opiekuna,
• porządkuje wiedzę,
• i pomaga przejść przez ten etap bez poczucia porażki.

SPIS TREŚCI

1. PLANETA PRZYGOTOWAŃ

(czyli zanim kapsuła z kosmitą wyląduje w Twoim salonie)

1. Zanim kosmita wyląduje, zabezpiecz planetę: kable, chemia, buty – on uzna je za artefakty badawcze.
2. Wyznacz bazę operacyjną: miejsce odpoczynku, ciszy i regeneracji (nie centrum dowodzenia całego domu).
3. Kup gryzaki zanim kosmita odkryje listwy przypodłogowe.
4. Ustal ziemskie prawa fizyki (gdzie wolno, gdzie nie) przed pierwszym testem granic.
5. Zaplanuj rytm dnia – kosmici lepiej adaptują się do przewidywalnych cykli.
6. Wybierz weterynarza, zanim Google stanie się głównym centrum diagnostycznym.
7. Przygotuj sprzęt sprzątający – misja „czystość” potrwa dłużej niż zakładałeś.
8. Ustal zasady z domownikami – sprzeczne komunikaty destabilizują układ nerwowy kosmity.
9. Nie zapraszaj całej galaktyki na pierwszy dzień – to nie targi kosmiczne.
10. Przygotuj się mentalnie: to nie inwazja, to adaptacja międzyplanetarna.

2. PLANETA LĄDOWANIA

(czyli pierwsze 72 godziny po kontakcie z Ziemią)

1. Pierwsze dni to aklimatyzacja, nie zwiedzanie wszystkich planet naraz.
2. Kosmita potrzebuje mapy – rutyna to jego GPS bezpieczeństwa.
3. Pierwsza noc bywa dramatyczna – obca planeta, obce dźwięki, obce zapachy.
4. Nie reaguj panicznie na każdy sygnał – kosmita testuje, czy system działa.
5. Daj mu czas na eksplorację we własnym tempie.
6. Jeśli są inne istoty ziemskie – wprowadzaj je jak dyplomatów, nie jak hordę.
7. Od początku ucz odpoczynku, nie tylko aktywności.
8. Przemęczony kosmita nie zasypia szybciej – przechodzi w tryb alarmowy.
9. Krótkie sukcesy są lepsze niż długie przeciążenia.
10. Notuj obserwacje – to raport z misji, nie paranoja.

3. PLANETA SIKU I KUPA

(czyli ziemska fizyka jeszcze się nie przyjęła)

1. Kosmita nie zna ziemskich toalet – trzeba je pokazać. Wiele razy.
2. Nagradzaj natychmiast – opóźniona informacja nie dociera w kosmos.
3. Wpadki nie są buntem, tylko brakiem mapy.
4. Nie karz po fakcie – to jak mandat z innej galaktyki.
5. Enzymatyczne sprzątanie usuwa ślady lądowania.
6. Woda jest podstawowym paliwem – nie ograniczaj jej „profilaktycznie”.
7. Nocne pobudki są częścią misji – przygotuj kombinezon.
8. Ogródek nie uczy sam z siebie zasad.
9. Zamiast „nie”, ucz „gdzie i kiedy”.
10. Jeśli coś trwa podejrzanie długo – sprawdź system zdrowotny.

4. PLANETA ZĘBÓW I SZCZĘK

(czyli wszystko nadaje się do testów)

1. Gryzienie to sposób badania planety, nie sabotaż.
2. Legalne obiekty do żucia ratują infrastrukturę.
3. Ucz wymiany – kosmici lepiej reagują na handel niż konfiskatę.
4. Zbyt duże pobudzenie = zbyt intensywne szczęki.
5. Przerwy są częścią nauki, nie porażką.
6. Dzieci to delikatne organizmy – szkol je razem z kosmitą.
7. Kary fizyczne destabilizują system bezpieczeństwa.
8. Rotuj zabawki – nuda zwiększa destrukcyjność.
9. Gryzienie rąk to sygnał przeciążenia, nie agresji.
10. Hamowanie siły to proces, nie przełącznik.

5. PLANETA BODŹCÓW

(czyli galaktyka bywa głośna)

1. Socjalizacja to jakość doświadczeń, nie ilość planet.
2. Kosmita uczy się najlepiej w bezpiecznych warunkach.
3. Nie wszystkie bodźce trzeba poznać od razu.
4. Strach nie znika przez „rzucenie na głęboką orbitę”.
5. Kilka stabilnych kontaktów > setka przypadkowych.
6. Obserwuj sygnały przeciążenia – one mówią prawdę.
7. Dobre przedszkole to kontrolowana eksploracja, nie chaos.
8. Okno wrażliwości to szansa, nie wyścig.
9. Odpoczynek w nowym miejscu to też socjalizacja.
10. Jedno dobre doświadczenie dziennie wystarczy.

6. PLANETA SZKOLENIA

(czyli ziemskie rytuały typu „do mnie”)

1. Krótkie sesje – kosmita ma mały procesor uwagi.
2. Nagrody budują współpracę, strach – awarie systemu.
3. Przywołanie to priorytet bezpieczeństwa.
4. Wymiana chroni przed konfliktami o zasoby.
5. Smakołyki to paliwo – dawkuj mądrze.
6. Smycz to narzędzie komunikacji, nie hol.
7. Przeciążony kosmita nie uczy się niczego.
8. Węszenie resetuje układ nerwowy.
9. Konsekwencja = przewidywalność, nie surowość.
10. Internet nie pokazuje pełnej próbki populacji.

7. PLANETA SNU

(czyli tu ratujemy układ nerwowy)

1. Sen to główne narzędzie rozwoju kosmity.
2. Po aktywności zawsze potrzebny jest powrót do bazy.
3. Wieczorne „odkręcenie” to często przemęczenie.
4. Nicnierobienie to umiejętność.
5. Napięty Ziemianin = napięty kosmita.
6. Ogranicz bodźce środowiskowe.
7. Za dużo atrakcji = brak regeneracji.
8. Stałe pory snu stabilizują system.
9. Zoomies bywają wołaniem o odpoczynek.
10. Sen konsoliduje naukę i emocje.

8. PLANETA ZDROWIA

(czyli centrum serwisowe)

1. Szczepienia i profilaktyka to tarcza ochronna.
2. Pasożyty to realni wrogowie misji.
3. Dieta musi pasować do etapu rozwoju.
4. Nadwaga obciąża układ napędowy.
5. Kontroluj wzrost i sylwetkę.
6. Schody i skoki to ryzyko w okresie wzrostu.
7. Ząbkowanie wymaga wsparcia, nie irytacji.
8. Oswajaj gabinet weterynaryjny.
9. Fundusz awaryjny = spokój dowódcy.
10. Szybka reakcja = mniejsze straty.

9. PLANETA SAMOTNOŚCI

(czyli dlaczego Ziemianie znikają?)

1. Samotność uczymy stopniowo, nie skokowo.
2. Bez dramatycznych pożegnań.
3. Zajęcie pomaga tylko przy niskim stresie.
4. Rutyna obniża napięcie separacyjne.
5. Spokojne powroty są kluczowe.
6. Monitoring to dane, nie obsesja.
7. Niezależność trenujemy też w domu.
8. Przeciążony dzień pogarsza samotność.
9. Historia kosmity ma znaczenie.
10. Panika wymaga wsparcia, nie czekania.

10. PLANETA RELACJI

(czyli wspólna misja długoterminowa)

1. Przewidywalność buduje bezpieczeństwo.
2. Mowa ciała to główny język kosmitów.
3. Idealne misje nie istnieją.
4. Metody siłowe niszczą zaufanie.
5. Wybór obniża stres.
6. Mniej bodźców = więcej stabilności.
7. Świętuj mikro-sukcesy.
8. Dbaj o siebie – jesteś częścią systemu.
9. Proś o wsparcie bez wstydu.
10. To nie projekt. To relacja.

ZAKOŃCZENIE MISJI

ŹRÓDŁA